graden

Historiek

Zoals ik het begreep van Miyazaki Shihan was er oorspronkelijk slechts één niveau-aanduiding in de Japanse budo-wereld, nl. DAN (= graad, niveau). Iemand was ‘Dan’ indien hij/zij in die budo-kunde een bepaalde maturiteit bereikt had; een 'gevorderde' was. Nog anders gezegd: een Dan-houder had voldoende basis om zich verder te kunnen bekwamen in die budo-kunde. Als symbool koos men het dragen van een zwarte gordel.

Gezien mensen echter van nature erg competitief zijn, wou men al vlug die maturiteit met elkaar vergelijken en kwam men tot een graduatie in niveau’s : 1° Dan, 2° Dan, enz.

Maar ook in de groeifase naar die basis-maturiteit wou men een graduatie, en dus werden de kyu’s (= klassen) ingevoerd. Oorspronkelijk was er slechts één kyu, nl. bruine gordel; later werd blauwe gordel toegevoegd. Onder impuls van de ‘export’ van verschillende budo-kunsten naar de westerse wereld werd dit nog verder uitgewerkt en kwam men voor de meeste tot een classificatie van een zes- tot tiental kyu’s.

Kyu-graden

De graden van beginner tot zwarte gordel noemt men kyu-graden (er zijn er negen) en worden ofwel (meestal bij jongeren) aangeduid door een gordel met verschillende kleur, ofwel door streepjes, en wel als volgt:

Tussengraden

Dit gradensysteem is echter uitgewerkt voor karateka's die zowel lichamelijk als geestelijk al wat maturiteit hebben, ttz. vanaf 16 jaar. Daarnaast kent onze federatie (en dit is zo voor gans België) een Dan-graad (zwarte gordel) slechts toe vanaf 16 jaar. Toen meer en meer jongeren karate begonnen te doen, moest er dus een aangepast systeem uitgewerkt worden, en dit werd het 'Tussengraden'-systeem. Dit wordt in detail uitgelegd in het artikel 'Tussengraden' op deze website.

Norm-model

In de oosterse cultuur gebeurt de evaluatie en beoordeling van deze 'klassen' op een eerder intuïtieve manier. Onze westerse (analytisch gerichte) wereld heeft het daar echter moeilijk mee.

Om onze karateka’s in hun leerfase enig houvast aan te bieden heeft onze karateschool JKA-Belgium een norm-model ontwikkeld, waarbij zij, naar mijn bescheiden oordeel, zelfs op internationaal vlak baanbrekend zijn in onze karate-wereld. Vertrekkend van een algemene definitie van de vereisten voor het behalen van een Dan-graad werd, kyu per kyu, een stappenplan uitgewerkt.
De details hiervan vind je terug in de Informatiebrochure die je ontving met je eerste vergunning, maar samengevat geeft het model ons volgende kern-definities:

Examen

De evaluatie van kyu-niveau's gebeurt op clubniveau tijdens zogenaamde clubexamens. Deze graden worden toegekend door aangestelde JKA-Belgium-clubexaminatoren en worden doorgegeven aan en opgevolgd door de federatie.
Voor elke JKA-club in België is er één clubexaminator aangesteld.

Dan-graden

De graden van 'zwarte gordels', gevorderden dus, noemt men dangraden. Binnen onze JKA-school in België is de hoogst toegekende graad 8° Dan, en internationaal heeft de JKA-school een 10° Dan (in Japan dus); maar 'exotische' karate-scholen durven zelfs nog verder gaan; wat deze graden waard zijn is weer iets anders. Uiteindelijk is de waarde van een graad diegene die hem heeft toegekend, nietwaar.

Alhoewel er wel een codering bestaat om het verschil van dangraad aan te duiden wordt deze in de praktijk niet toegepast en dragen danhouders allemaal gewoon een zwarte gordel.

Norm-model

Voor de lagere dangraden zijn de normen vooral technisch geöriënteerd. Het is een groeien in technische bekwaamheid. Waar 1° Dan vooral betekent dat u de basis van karate beheerst, legt de norm voor 2° Dan vooral de nadruk op dynamisme en voor 3° Dan op de integratie van techniek en uw fysieke eigenheid.

Voor de hogere dangraden (vanaf 5° Dan) is de norm veeleer maturiteit en deelname aan de groei van de JKA-school.

Examen

De evaluatie van dan-niveau's gebeurt door nationale of internationale gradencommissies.

Tot het behalen van 3° Dan gebeurt dit nationaal voor een nationale gradencommissie.
Voor hogere dangraden gebeurt dit voor een internationale gradencommissie (tot 5° Dan zetelt deze laatste meestal tijdens de JKA-zomerstage van Gent; voor hogere dangraden moet men echter naar het buitenland, soms zelfs naar Japan).
Deze graden worden internationaal geregistreerd bij de school 'JKA-International' (men noemt ze 'JKA-graden'); reden waarom deze registratie niet goedkoop is, zeker niet voor hogere dangraden.

Men kan zichzelf niet voorstellen voor een danexamen. Dit gebeurt door de clubexaminator of, in het geval van een clubexaminator, door de provinciale of nationale examinator.

Bepaalde hogere dangraden echter zien het examen afleggen niet meer zitten, om welke redenen ook. Ze hebben het wat moeilijk met de eerder technische eisen van het examen voor de internationale examencommissie, of zij vinden het wel wat duur (zeker met die reis), of zij hebben geen nood aan internationale registratie; kortom, zij wensen geen examen meer te doen. Nochtans zijn ze wel gegroeid in hun 'karate'.
BAKF (= nationale federatie van JKA-clubs in België) wil deze mensen echter ook waarderen, en daarom heeft zij vanaf 4° Dan nationale graden in het leven geroepen. Zij kent deze toe op basis van maturiteit en steun aan de federatie. Logischerwijs zijn deze graden enkel nationaal maar binnen de BAKF (in België dus) hebben zij dezelfde waarde als de JKA-graden.

Dangraden kunnen, terug mits een financiële bijdrage, geregistreerd worden bij de World Karate Federation, de mondiale karate-overkoepeling.

Ter info:

Regelmatig organiseert onze club speciale trainingen i.v.m. het examenprogramma (zie de agenda op deze website). Het kan erg nuttig zijn hieraan deel te nemen.

Indien je, als clublid van Teku-kan of GUKK, de details omtrent de vereisten en normen en van het examenprogramma voor uw volgende kyu- of dangraad wil kennen, dan kan je dit eenvoudigweg bekomen via een e-mail-tje aan de-sempai-van-tekukan[at]tekukan[punt]be.